Vanmorgen heb ik weer mogen ervaren dat voor sommige mensen de “stevige” aanpak bij fysieke klachten niet de beste is. Een klant met degeneratieve artrose werd door de huisarts verplicht een reeks van 36 beurten kine bij de rugschool in het ziekenhuis te volgen (werken met toestellen en grondoefeningen in groep). Zij doet dit plichtsbewust tweemaal per week. Maar haar fysieke en psychische weerstand is groot. Na 7 weken is haar pijn zo sterk toegenomen dat ze ten einde raad is. Zij ervaart een totaal onbegrip voor haar pijn bij de artsen en behandelaars. Waar heeft zij wel baat bij? Zachte oefeningen in het warmwaterbad, massage en cranio-sacraal therapie. Zij lag nog geen 5 minuten op de behandeltafel of kon zich overgeven aan een diepe rust. Het systeem kon ontspannen, loste weerstand en boosheid dankzij de subtiele ondersteunende aanraking. Met een verlicht gemoed kwam zij na een uurtje van de tafel. We spraken terug af voor binnen enkele weken. En dinsdag terug naar de kine…